De Gripp
  
           
    
  
Över denn ersten Advent weer ik jo mit mien Fru op Rundreis in Harz, un ok Goslar besöökt, un dor denn Wiehnachtsmarkt . Op de ganze Reis güng mi dat nich besonders, ik föhl dat watt in mi steckt.

As wi denn Sünndag wedder in`t Huus weern hebbt ik mi glieks in Sessel haut. Dor bimmelt dat doch plötzlich an de Döör.
Ik segg to miene Fru "wer kann dat wull wesen, hest du noch een inladt."
As se de Döör opmokt steiht doch dor son Krankheitskeim in de Diel.
"Watt wust du denn hier" segg miene Fru emm, "Du hest di wull verlopen"
"Nee", segg he "ik wull mit dien Mann in sien Bed" Na, ik föhl mi doch nich so dull, also hebb ik emm denn Gefall`n mokt.
As ik denn mit emm in`t Bed weer striechelt he mi so öber`n Kopp, und watt schall ik segg`n, ik kreeg Kopp, Hals un Ohrweh. Miene Fööt hett he ok noch eisig blost.
Jetzt weer ik suer un hebbt versökt emm ut mien Bed to drängen."Hau man av un söökt di ne andre Bleibe" hev ik to emm segg. Aver he güng nich weil dat bi mi so kuschelig weer.
Ik segg to miene Fru dat watt mit de Ohrn nich stimmt, ik kunn nich mer veel hörn, miene Fru lacht un segg to mie ik kunn fröher ok nich hörn wenn se watt segg harr.

So güng dat 3 Dog lang mit emm. Mien Nabersch reep ok jeden Dag an un wull weten wo dat mit mi weer. Se wull sik woll een nien Fründ söken dach ik mie, aver ik hev er segg dat se noch mit mie regnen könnt. Dor weer se denn beruhigt.

An 4. Dag bin ik denn to`n Dokter gahn, de hett denn in mi rinkiekt denn de Kopp schüttelt un in sien groot Alchemisten-Book rin kiekt. He schrev mi nen Zettel op un segg ik schull man gau na nebenan gahn dor harr Fru Ulla Schmidt ne Filial vun de Pharmaindustrie un de hebbt meist watt för mi. In de Aftek hebbt se 3 Soken op den Tisch leggt un ok de Recken. Man watt weer dat, ik wull doch nich de Apotekt köpen. Se hebbt mi aver opklärt dat de Kass nich mehr all`s betohlt, denn de müss oppassen dat de Pharmaindustrie nich krank ward. Jo, un daför mutt de Kranke jetzt mehr betahln.

So güng ik nun zerknirscht na Huus, rin in mien Bed un wull denn Krankheitskeim rutsmieten. Doch dat Beest lett mi noch nich in Ruh. "Nehm man nich so veel von de Medizin un laat mi man noch beeten hier blieven", segg he. "Ne,ne" segg ik , "ik wull am Fritag to`n Grönkohleeten tom Fotoclub in Eckernför".
Watt, mokst du dor ok mit in denn Club. Dor hang se doch immer de besten Fotos an de Wand un seggt "Hev ik dat Foto nich fein mokt."
"Ja, dor mok ik mit". "Un du glövst, dat se de Fotos sülben mokt hebbt", frogt he mi.
"Ja", segg ik.
"Minsch du büst jo mall, noch leger as ik dacht harr, de Fotos hebbt se vun son goden Fotogrof avkövt un hang se dorhin as wenn dat ehr egen wer".
"Minsch vertell nich son Blödsinn" hevv ik to emm seggt. Doch he brabbelt wieder un frogt:
"Mokt ji denn ok mit denn Digi-Apporat oder so ähnlich?" "Natürlich", segg ik.
"Man dat is noch leger, dor programmerst du abends denn Digi dat he nächsten Dag erst een Architetur-Foto, denn een Natur-Foto un noch een Minschen-Foto moken schall. Denn geihst du Sünndags los mit denn Digi un wenn he dann in die Tasch lospiepen deiht, nimmst du denn Digi rut un schwenkst eem rümm. Wenn he denn opholt to piepen bruckst du bloss noch avdrücken un denn hesst du een Architektur-Foto. Un so mokst du dat mit denn Natur un Minschen-Foto ok. Also wenn he piept ,rut ut de Tasch, Digi langsom schwenken, wenn he opholt tu piepen avdrücken".
"Un dat nennt ji fotografeeren, man oh man".
 
Dann bin ik aver so suer worn dat ik denn Kirl rutsmeten hebbt. Hev mi denn op miene Medizin konzentreert un langsom güng dat wedder mit mie opwarts.
Ik weer denn nochmol bien Ohrn-Dokter, de hett mi dor richtig rinblast un ik kun ok mien Fru wedder beter hörn. -Also Müllemmer weer wedder mien Sock.-
To`n Grönkohl-Eten hev ik dat aver doch nich schaftt, dorbi hev ik so`n Hunger hatt.

( Copyright Willi Fack )

 
 Nach oben